Ümraniye'de Akşam Olunca: Eve Sipariş Vermenin Halleri

Otobüsten inip yokuşu tırmanırken üşengeçlik çöker insanın üstüne. Adem Yavuz tarafında akşam saat yediyi geçince sokaklar bir tuhaf sessizleşir, camlardan mavi ışıklar sızar, birileri mutlaka pencereden bağırıp çocuğunu içeri çağırır. İşte tam o saatte, elimde anahtar, kafamda tek bir soru olurdu: bu akşam ne yesek? Mutfağa girip tencere kaynatacak hâlim yoktu çoğu zaman. Ben de buralı biri olarak söyleyeyim, Ümraniye'de akşam yemeği meselesi hem çok kolay hem de insanı fena hâlde kararsız bırakır.

Neden Ümraniye'de akşam siparişi ayrı bir keyif

Burası düz bir yer değil. İnişli çıkışlı, tepeli, rüzgârlı. Bir mahalleden ötekine geçerken hava bile değişir gibi gelir bana. Akşamüstü serinlik bastırdığında, üstüne bir de yorgunluk eklenince, kapının önüne gelen sıcak bir tabak yemek bambaşka bir şeye dönüşür. Kokusu daha poşetteyken merdiven boşluğunu doldurur. Biz burada mütevazı ama doyurucu yemeği severiz; gösterişten çok kıvamına bakarız. Bir ızgara köftenin yanında bol soğan, közlenmiş biber, sıcacık lavaş... İşte o üçlü, bu ilçenin akşamına yakışır.

Akşam yemeği dediğin karnını doyurmaz sadece, o günü kapatır. Ümraniye'de bunu herkes bilir; sofra kurulunca gün biter, insan rahatlar.

Sipariş verirken benim küçük bir kuralım var: acıktığımı hissettiğim an değil, acıkmadan biraz önce vermek. Çünkü yokuşlu sokaklarda kurye biraz gecikebilir, hava kararınca trafik de sıkışır. Bir de şunu ekleyeyim, porsiyonları abartmayın; buranın esnafı eli açıktır, çoğu yer sandığınızdan bol getirir. Ailecekseniz ortaya birkaç çeşit almak, herkesin kaşık uzattığı o kalabalık sofrayı kurmak en güzeli. Ümraniye yemek siparişi sayfasından mahallenize en yakın yerleri görüp, teslimat süresine bakarak seçim yapmak işi çok kolaylaştırıyor.

Ne alsam diye takılıp kalanlara

Kararsızsanız gözü kapalı gidebileceğiniz bir yol var. Etli bir şeyler canınız çekiyorsa, döner tarafına bakın; ekmek arası ya da porsiyon, ikisi de bu ilçenin akşamına oturur. Döner sipariş edip yanına bir ayran, üstüne biraz turşu... İnanın, en yorgun günü bile toparlar. Hafif bir akşam istiyorsanız çorba ve salatayla da gününüzü kapatabilirsiniz, kimse zorlamıyor. Bir keresinde Esenevler'de oturan bir komşum, misafiri gelince telaşa kapılmıştı; on beş dakika içinde ortaya üç çeşit yemek geldi, sofra kuruldu, kimsenin ruhu duymadı. O rahatlığı bir kez yaşayınca vazgeçemiyorsunuz.

Sonuçta akşam yemeği bir tören gibi. Işıkları kısıp televizyonu açtığında, elinde sıcak tabakla kanepeye kurulduğunda o gün gerçekten bitmiş sayılır. Ümraniye'nin kendine has o mahalle havası, komşuluk kokusu, akşam ezanıyla birlikte inen sükûnet... Hepsi bir araya gelince, verdiğiniz o küçük sipariş koca bir keyfe dönüşüyor. Ben tercihimi çoktan yaptım; sıra sizde.