Tuzla'da Tatlı Krizini Bastırmanın Yolları

Akşam yemeği biter bitmez o ses gelir içeriden: "bir tatlı olsa şimdi." Tuzla'da bu his neredeyse kutsaldır. Deniz kenarında yürüyüşe çıkanların çoğu aslında dondurma ya da bir dilim tatlı bahanesiyle sokaktadır, kabul edelim. Buralı olarak söyleyeyim, biz tatlıyı öğünün eki değil, ayrı bir tören sayarız. Kaşık şıngırtısı, çayın yanına gelen o ilk lokma... akşamı gerçekten bitiren şey odur.

Tatlı tercihinde Tuzlalı ikiye bölünür. Bir tarafta şerbetlinin sadıkları var; baklava, künefe, şöbiyet, sıcacık gelsin diye tutturanlar. Diğer tarafta sütlünün huzuruna sığınanlar; sütlaç, kazandibi, muhallebi... Yaz gelince işin içine bir de dondurma girer, sahil boyu külahlarla dolar. Aydınlı taraflarında akşam serinliğinde dondurma yiyerek yürüyen aileleri görürsünüz, çocukların eli yüzü bulanmış, kimsenin umurunda değil. Güzel de bir manzara doğrusu.

Şerbetli mi, Sütlü mü?

Bana kalırsa bu tartışmanın galibi yok, mevsime ve keyfe bağlı. Kışın canım hep sıcak künefe ister, üstüne kaymak, yanına çay; başka bir şey istemem. Yaz akşamlarındaysa buz gibi bir kazandibi ya da soğuk muhallebi daha iyi gider. Ağır bir yemekten sonra hafif sütlü tatlılar mideyi yormaz, bunu tecrübeyle söylüyorum. Canınız ne çekerse çeksin, oturduğunuz yerden bir tatlı siparişi verip krizi anında bastırmak artık işten bile değil.

Mahalle fırıncısı hep şaka yapar: "Tuzlalı yemeği unutur ama tatlıyı asla." Doğrusu, itiraz edecek halim yok.

Kriz Anında Kapıya Gelsin

Tatlı isteği çoğu zaman en olmadık saatte gelir; gece yarısı, film ortasında, ya da misafir kalkmak üzereyken "bir tatlı ikram etsek" diye. İşte o anlarda Tuzla yemek siparişi üzerinden civardaki tatlıcıları tarayıp, şerbetlisinden sütlüsüne hepsini birkaç dakikada söyleyebiliyorsunuz. Küçük tavsiye: künefe gibi sıcak tatlılar yola çıkacaksa bir an önce yenmesi lazım, en güzel hali fırından yeni çıkmış halidir çünkü.

Bir de şu var; tatlı Tuzla'da çoğu zaman paylaşma bahanesidir. Bir tepsi baklava alınır, komşuya bir dilim gider, akşam oturmasına bir kazandibi eşlik eder. Orhanlı tarafında bir düğün oldu mu tatlı eksik olmaz, herkes bir tabak taşır. Deniz kenarında, elinde külahla oturup gün batımını izlemek ise bambaşka bir tatlı ritüelidir. Sonuçta bu ilçede tatlı, sadece şeker isteğini gidermez; bir günü tatlıya bağlamanın, akşamı gülümseyerek kapatmanın yoludur. Tatlı krizinize kulak verin, Tuzla zaten hep verir.