Tuzla'da Soğuk Akşamların Çorbası

Lodos bir başladı mı Tuzla'da deniz kabarır, rutubet kemiklere işler. Sahil boyunca yürüyen kalmaz, herkes içeri kaçar, camlar buğulanır. İşte tam o akşamlarda insanın canı başka bir şey istemez; sadece sıcacık bir tas çorba. Buralı olarak söyleyeyim, deniz kenarında yaşamanın bedeli bu nemli soğuktur, çaresi de karnını ısıtmaktan geçer. Kaşığı daldırdığında yükselen buhar bile insanı biraz olsun toparlar.

Çorba meselesi Tuzla'da mevsimle değişir. Kış bastırınca mercimek başköşeye kurulur, yanına limon sıkılır, pul biber serpilir. Balığın bol olduğu bu sahilde ara sıra balık çorbası da içilir, özellikle marina tarafında. Ezogelin, işkembe, tavuk suyu... Herkesin bir favorisi var. Aydıntepe'de oturan komşum grip olduğunda illa tavuk suyuna çorba ister, "ilaçtan iyi geliyor" der. Gülüp geçiyorum ama bir haklılık payı da yok değil.

Hangi Çorba Ne Zaman?

Bana kalırsa çorbanın da bir zamanlaması var. Sabah ağır kalkılmışsa hafif bir tarhana, akşam üşütülmüşse acılı mercimek, mideyi bozan bir günün ardından ise sade tavuk suyu iyi gider. Geç saatte eve dönenler için çorba hem hafif hem doyurucu olduğundan tam biçilmiş kaftan. Üşümüş bir halde eve varıp mutfakla uğraşmak istemeyince, doğrudan bir çorba siparişi verip sıcak tası kapıda teslim almak insana iyi geliyor.

Rahmetli dedem denizciydi, "Soğuk vurunca içine, ilk çorbayı iç, gerisi kendi gelir" derdi. Tuzla kışları, ona her seferinde hak verdiriyor.

Kapıda Sıcak Bir Tas

En güzeli de artık dışarı adım atmadan bu işi halledebilmek. Tuzla yemek siparişi üzerinden civardaki lokantaların günün çorbasını görüp, canınız hangisini çekiyorsa dakikalar içinde ısmarlıyorsunuz. Küçük bir uyarı: çorba yolda soğumasın diye yanına ekstra limon ve pul biberi ayrı istemek iyi olur, evde tazeleyince tadı yerine geliyor. Bir de yanına sıcak ekmek eklemeyi unutmayın, çorbanın ekmeksizi olmaz zaten.

Kış akşamları Tuzla'da erken kararır, sokaklar boşalır, herkes evine çekilir. O sessizlikte, dışarıda rüzgar uğuldarken elinizde sıcak bir tasla battaniyeye gömülmek küçük ama gerçek bir mutluluk. Orta ve Postane taraflarında eski lokantalar hâlâ kazan kazan çorba kaynatır, kokusu sokağa vurur. İçilen her kaşık, o nemli soğuğa karşı verilen minik bir zaferdir bence. Tuzla'nın kışını yaşamış biri bilir; bazen bir tas çorba, koca bir günü kurtarır.