Sultangazi'de Tatlı: Yemeğin Üstüne Bir Şeyler Lazım Diyenlere

Akşam yemeği biter bitmez sofradan mutlaka bir ses yükselir bizim evde, "tatlı yok mu?" Eminim çoğu Sultangazili evinde bu sahne aynen yaşanıyordur. Yemek ne kadar doyurucu olursa olsun, üstüne bir kaşık tatlı gelmedikçe sofra bir türlü tamamlanmış hissettirmiyor insanı. Biz buralı olarak tatlıya düşkünüzdür, bunu itiraf edelim; bayram desen tatlı, misafir desen tatlı, canın sıkıldı desen yine tatlı. Semtin bu tatlı sevgisi memleketten getirilen alışkanlıklarla da harmanlanınca ortaya güzel bir kültür çıkıyor.

Şerbetli Tarafta Duranlar

Tatlıda da insanlar ikiye ayrılıyor, bunu herkes bilir. Bir tarafta şerbetlinin ateşli savunucuları var; baklava desen olur, künefe desen bayılır, sıcacık gelsin üstüne kaymak olsun isterler. Gazi mahallesi tarafında akşam sohbetlerinde çay eşliğinde şerbetli tatlı adeta bir ritüel. Öteki tarafta sütlü tatlıyı sevenler; sütlaç, kazandibi, muhallebi, daha hafif buldukları için yemekten sonra rahat ederim diyenler. Bana kalırsa mevsime göre değişiyor bu iş; yazın soğuk bir sütlaç, kışın sıcacık bir künefe, ikisinin de yeri ayrı.

Misafir geleceği zaman iş biraz ciddileşir tabii. Sultangazi'de komşuluk ve akrabalık ziyaretleri sık olur, çat kapı gelen olur; böyle durumlarda evde tatlı bulundurmak neredeyse görgü meselesi. Ama her gün tatlı yapmaya ne vakit var ne de mecal, özellikle çalışan hanımlar için bu zor. İşte burada hazır bir tatlıyı kapıya getirtmek imdada yetişiyor; tatlı siparişi verip taze, güzel bir tepsiyi misafir gelmeden masaya koymak insanı hem mahcupluktan kurtarıyor hem de zaman kazandırıyor.

Tatlı, sofranın son sözüdür. İyi bir yemeğin üstüne gelen tatlı, misafiri uğurlarken ağızda kalan o güzel tada dönüşür; bu yüzden Sultangazi'de tatlıya ayrı özen gösterilir.

Yemeğin Ardından Gelen Keyif

Esentepe tarafında akşam gezmelerinde insanların elinde tatlı kutularıyla dolaştığını görmek çok normaldir; birbirlerine gidip geliyor komşular, elleri boş gitmiyor. Bu semtte tatlı sadece bir yemek değil, bir jest, bir sevgi göstergesi aslında. Çocuklu evlerde ise tatlı adeta pazarlık aracı; "yemeğini bitirirsen tatlı var" cümlesini duymayan büyümemiştir buralarda. Küçük bir kase sütlaç bile akşamın havasını değiştirmeye yetiyor.

Yemeği zaten dışarıdan söylediyseniz, üstüne tatlıyı da eklemek işi tamamlıyor. Akşam yemeğini planlarken Sultangazi yemek siparişi verip yanına bir tatlı iliştirmek, hem sofrayı eksiksiz kılıyor hem de o "tatlı yok mu" sorusunun önünü baştan kesiyor. Dürüst olayım, bazen sadece canım tatlı istedi diye de sipariş verdiğim oluyor, üstüne bir çay demleyip pencere kenarında keyfini çıkarıyorum. Sultangazi böyle bir yer işte; koşuşturmanın arasında insan küçük tatlı molalarıyla kendini iyi hissediyor. Ağza bir kaşık, keyfe bir mola.