Sultanbeyli'de Kış Akşamları: Bir Kâse Sıcak Çorbanın Değeri

Aralık ayında Aydos'un tepesi beyaza büründüğünde, Sultanbeyli İstanbul'un geri kalanından önce ısınmaya karar verir soba başlarında. Yüksekte kurulmuş bir ilçe burası; kar erken düşer, geç kalkar, rüzgâr kemiğe işler. Böyle bir akşam iş çıkışı otobüsten inip yokuşu tırmanırken insanın aklına tek şey gelir: bir kâse sıcak çorba. Camları buğulandıran, elleri ısıtan, insanı yeniden hayata bağlayan o basit ama paha biçilmez tabak.

Soğuğu kapıda bırakan bir kâse

Bizim buralarda çorba mevsimlik bir hevesin ötesinde. Sabaha karşı işe gidenin ilk yudumu, hastanın en makbul azığı, üşütmüşün ilacı hep çorba olmuştur. Hasanpaşa'da eski bir esnaf tanırım, en soğuk günlerde bile dükkânı açar, "içeri bir kâse gönder" diye seslenir karşı komşuya. Mercimek en gözdesi tabii; kıvamlı, limonu bol, yanında kızarmış ekmek. Ama işkembeyi savunanlar da az değil bu semtte, özellikle ayazlı gecelerde.

Kışın çorbanın güzelliği sadece ısıtmasında değil, hafifletmesinde de. Gün boyu ağır yemişseniz, akşam bir tas ezogelin ya da tavuk suyu tam kıvamında oturuyor mideye. Battalgazi'de oturan bir ahbabım her kış aynı şeyi söyler: "Akşam çorbayı içtim mi, dünya güzel." Abartıyor gibi görünse de, o buğulu kâsenin insanın moralini nasıl düzelttiğini yaşamayan bilmez.

Kışın Sultanbeyli'de en iyi ısıtıcı sobanın değil, bir kâse sıcak çorbanın içindekidir.

Soğukta mutfağa girmeden

İşin zor yanı, dışarıda kar yağarken içeride tencere başında durmak da her akşam kolay değil. Elleriniz üşümüşken soğan doğramak, kıvamını tutturmak için beklemek... Böyle akşamlarda birkaç dakikada çorba siparişi verip sıcak sıcak elinize almak, kışın küçük bir lüksü gibi geliyor. Yanına limon, pul biber, kızarmış ekmek eksik olmasın yeter; gerisi kendiliğinden oturuyor.

Bir tüyo daha: soğuk algınlığı kapıyı çalmışsa tavuklu ya da terbiyeli çorbalar iyi geliyor, deneyenler bilir. Çorbayla başlayıp akşamı doyurucu bir tabakla tamamlamak isterseniz de Sultanbeyli yemek siparişi sayfası hep elinizin altında. Dışarıda rüzgâr uğuldasın, kar yağsın; siz camın kenarında buğusu tüten kâsenin başında oturun. En güzeli bu zaten. Afiyet olsun.