Osmaniye'de ne yenir?

Amanos Dağları'nın eteğinde, Çukurova'nın sıcak ovasına açılan Osmaniye'de akşamüstü esen rüzgârda kekik kokusu vardır. Bu şehir, Adana ve Gaziantep gibi güçlü mutfak komşularının arasında sıkışmış gibi görünse de kendi karakterini korumayı bilmiş; ateşte pişen etinden yer fıstığına, zahterinden sıkmasına kadar özgün bir sofrası var.

Ateşin ve baharın şehri

Osmaniye mutfağı Çukurova'nın kebap geleneğinden payını almış. Mangalda pişen etler, közlenmiş biber ve domates, yanında bol maydanoz, soğan sumaklı salata... Sıcak bir yaz akşamında Osmaniyeli sofrasını dışarıda, bağda kurar. Ama şehrin asıl imzası zahterdir. Yabani kekiğin taze filizlerinden yapılan zahter salatası, zeytinyağı, limon, ceviz ve narla buluşunca kahvaltının en ferahlatıcı tabağı olur. İlk kez tadanlar bu otsu, hafif acımsı tada çabuk alışır.

Osmaniyeli bir kahvaltı ustasının dediği gibi: "Sofrada zahter yoksa, sabah tam açılmamış sayılır."

Kahvaltı burada ciddiye alınan bir iştir. Zahterin yanında sıkma denen ince yufka dürümleri peynirli, patatesli, cevizli hâlleriyle sofraya girer. Sacda pişen bu sıkmalar, çayın yanında saatlerce süren sohbetlerin bahanesidir. Böyle zengin bir kahvaltı masasını görünce insanın acelesi geçer, oturur kalır.

Ovanın cömert ürünleri

Osmaniye deyince yer fıstığı anmadan geçilmez; Türkiye'nin yer fıstığı deposu burasıdır. Kavrulmuş fıstık hem çerez olarak hem de tatlıların, ezmelerin içinde şehrin mutfağına sinmiş. Bir de cevizli biber, acılı bir meze vardır ki ekmeğe sürüldüğünde insanı durduramaz. Halka tatlısı da öğünün sonunu tatlıya bağlar; şerbetli, çıtır, sade ama tok. Farklı yörelerin mutfaklarını keşfetmek isterseniz mutfaklar sayfası güzel bir başlangıç.

Açık yüreklilikle söyleyeyim: Hadi Yiyelim şu an Osmaniye'ye teslimat yapmıyor, biz hâlâ İstanbul'dayız. Ama bu Çukurova şehrinin sofrası anlatmaya değer. Osmaniye'ye yolunuz düşerse sabahı zahterle açın, akşamı mangalla kapatın, aranıza bir avuç kavrulmuş yer fıstığı serpin; şehrin sıcak yüzünü tabakta bulacaksınız.