Ordu mutfağından bir klasik: Fındık

Bir Ordu bahçesinde, Ağustos sıcağında fındık toplayan ellerin nasırını görmeden bu meyvenin kıymetini tam anlayamazsınız. Fındık, Ordulu için sadece kabuklu bir çerez değil; hasadıyla, harmanıyla, pazarıyla bütün bir yılı örgütleyen bir emek meselesidir.

Dünyanın fındık başkenti

Ordu, Türkiye'nin en çok fındık üreten ilidir ve Türkiye de dünya fındığının büyük bölümünü karşılar. Yani abartısız, bu Karadeniz şehri dünya tatlı sektörünün sessiz kahramanı. Avrupa'daki o meşhur çikolatalı kremaların içindeki fındığın önemli bir kısmı bu yamaçlardan çıkar. Ama Ordulu için asıl mesele ihracat rakamları değil; fındık, ailenin geçim kaynağı, çeyizi, geleceğidir.

"Fındık iyi olursa kış rahat geçer" derler Ordu'da; bu cümle, koca bir ekonominin ve umudun özetidir.

Hasat mevsimi bütün şehri seferber eder. Ocaklardan toplanan fındıklar harman yerine serilir, güneşte kurutulur, sonra kabuğundan ayrılır. O kuruma günlerinde bahçe bahçe gezen fındık kokusu, Ordulu'nun çocukluk hafızasına kazınır. Kavrulmuş fındığın o çıtır tadı, hele bir de tereyağında hafifçe altın rengine dönmüşse, başka hiçbir çereze benzemez.

Sofradaki binbir hâli

Fındık, Ordu mutfağında yalnız çerez olarak kalmaz. Ezilip helvaya karışır, tatlıların üstüne serpilir, ekmeğin hamuruna girer. Fındık ezmesi başlı başına bir lezzettir; sütle, balla buluşunca çocukların bayıldığı bir sürülebilir tatlıya dönüşür. Tatlı deyince zaten insanın gözü parlar; tatlı dünyasında fındığın yeri hep başköşededir. Anadolu'nun bu tür yöresel ürünlerini merak edenler için mutfaklar sayfası keşfe açık bir kapı.

Dürüstçe söyleyeyim, Hadi Yiyelim şu an Ordu'da değil; bir kavanoz fındık ezmesini kapınıza bırakamayız şimdilik, çünkü henüz İstanbul'dayız. Ama bu şehrin fındıkla kurduğu bağ öyle derin ki, anlatmadan olmazdı. Bir gün Ordu'ya giderseniz harman zamanına denk gelmeye çalışın; o kokuyu bir kez içinize çektiğinizde, fındığın neden bu şehrin kimliği olduğunu fazla söze gerek kalmadan anlarsınız.