Ordu'da ne yenir?

Karadeniz'in o bitmek bilmeyen yeşili Ordu'da fındık bahçelerine dönüşür. Sahilden yukarı doğru tırmandıkça hava değişir, toprak değişir ve her yamaçta sıra sıra fındık ocakları belirir. Ordu'yu anlatmak biraz da bu fındığı anlatmaktır; ama şehrin sofrası sadece fındıktan ibaret sanılırsa büyük haksızlık olur.

Denizin ve dağın buluştuğu mutfak

Ordu mutfağı ikiye ayrılır gibidir: bir tarafta denizin cömertliği, diğer tarafta yaylanın yeşilliği. Kışın hamsi baş tacıdır; tavası, buğulaması, mısır ekmeğinin içine gömülmüş hâli... Karadenizli hamsiyi bir yemek değil, âdeta bir tören gibi pişirir. Yanında mısır ekmeği olmadan olmaz zaten; o sarımsı, hafif tatlımsı ekmek sofranın demirbaşıdır.

Yaylaya çıktığınızda ise kara lahana devreye girer. Kara lahana çorbası, içine mısır unu ve kuru fasulye katılan, kaşık kaşık içilen doyurucu bir çorbadır; soğuk günlerde insanı ayakta tutar. Bir de otlar var: melocan, galdirik gibi yaz başında toplanan yabani otlar kavrulur, yumurtayla buluşur. Bu otları ilk kez duyanlar şaşırır ama Ordulu için bahar demek bu otların sofraya inmesi demektir.

Ordulu bir balıkçının sözüyle: "Hamsi bittiği gün kışın bittiği gündür; ondan sonra artık dağın otuna bakarız."

Fındığın gölgesinde tatlı bir kültür

Fındık, Ordu'da sadece bir ürün değil, bir hayat biçimi. Dünyanın en çok fındık üreten yörelerinden biri burası. Fındık, tatlıların içine girer, ezilir, kavrulur, sütle buluşur. Karadeniz pidesi de ayrı bir başlıktır; ince uzun, kayık biçiminde, içi peynirli ya da kıymalı. Sıcak sıcak, tereyağı gezdirilmiş bir pide Karadeniz insanının gündelik keyfidir. Bu bölgenin farklı lezzetlerini bir arada görmek isterseniz mutfaklar sayfası güzel bir rehber.

Açık konuşmak gerekirse, Hadi Yiyelim şu an Ordu'ya teslimat yapmıyor; biz İstanbul'dayız hâlâ. Ama bu yeşil şehrin sofrasını anlatmadan geçemezdik. Ordu'ya yolunuz düşerse sabaha bir mısır ekmeğiyle başlayın, öğlen hamsi tavası yiyin, akşam kara lahana çorbasıyla kapatın; arada da cebinizde bir avuç fındık eksik olmasın. Şehir, denizle dağın kavgasız birlikteliğini tabakta gösterir.