Küçükçekmece'de Hafta Sonu Kahvaltısı: Aceleye Gelmez

Cumartesi sabahı perdeyi araladığımda gölün üstünde asılı kalan o hafif sisi görünce anlıyorum ki acele edilecek bir gün değil. Hafta içi herkes koşturmadan, alarmdan, minibüs kapmaktan yorgun düşer; hafta sonu sabahı ise tam tersi, saat kaç olursa olsun sofraya oturmanın vaktidir. Bizim evde kahvaltı bir tabak peynir zeytinle geçiştirilmez, iş büyür. Çay demlenir, demlenirken bir daha demlenir, sofra genişledikçe genişler. Komşu kapısı çalar, o da katılır.

Küçükçekmece'nin hafta sonu havası başka. Atakent'in yeni sitelerinde balkonlar dolar, mangal kokusu değil ama kahvaltı telaşı sarar ortalığı. Aşağı mahallelerde, İstasyon civarında ise sokak esnafı erkenden açar, taze simit kokusu köşe başlarını tutar. Ben sabahları kısa bir yürüyüşle taze bir şeyler almayı severim ama açıkçası herkeste o enerji olmuyor. Bebekli aileler, gece geç yatmış gençler, tek başına yaşayanlar için sofrayı kapıya kadar getirtmek bazen tek makul çözüm.

Serpmenin İncesi

İyi bir serpme kahvaltıda tabak sayısından çok çeşidin uyumu önemlidir. Bal kaymağın yanında acılı bir ezme, sıcak bir menemen, közde sucuk, taze demlenmiş çay... Hepsi aynı anda masaya gelince o bereket hissi oluşuyor. Sıcak yiyeceklerin sıcak, soğukların taze gelmesi de ayrı mesele; onun için yakın bir yerden söylemek lazım. Sabahın köründe mutfakla uğraşmak yerine hazır bir Küçükçekmece yemek siparişi ile sofrayı donatmak, hafta sonuna hak ettiği tembelliği kazandırıyor.

İyi bir kahvaltı sofrasının ölçüsü tabak sayısı değil, o sofradan kalkmak için kimsenin acele etmemesidir.

Çayın Yanına Yakışan

Menemenin kıvamı bende ayrı bir hassasiyet, yumurtası fazla pişmiş olsun istemem, hafif sulu kalacak, ekmeği banınca damlayacak. Poğaça, açma, sıcak börek derken sofra kolayca ağırlaşıyor; onun için bir de yanında bol yeşillik, salatalık, domates bulundurmak iyi oluyor. Çocuklar reçele saldırır, büyükler zeytine, herkes kendi köşesini kapar. Mehmet Akif taraflarında hafta sonu sabahları apartman bahçelerinde kurulan sofralar hâlâ görülür, o manzara insanın içini ısıtıyor.

Uzun lafın kısası, hafta sonu kahvaltısı Küçükçekmece'de bir tören gibidir, aceleye gelmez. İster balkonda ister salonun ortasında, ister üç kişi ister kalabalık, önemli olan o telaşsız saatin tadını çıkarmak. Sofrayı hazırlamaya hâliniz yoksa birkaç dokunuşla kahvaltı siparişi verip keyfinize bakabilirsiniz. Ben çayı tazeleyeyim, siz de sofranıza bakın; güzel bir cumartesi olsun.