Konya'da ne yenir?

Konya'ya vardığında insanı ilk karşılayan şey ovanın o uçsuz bucaksız sessizliği oluyor; sonra bir lokantaya oturuyorsun ve o sessizliğin karşılığında önüne konan yemeğin ne kadar cömert olduğunu anlıyorsun. Konya mutfağı acele etmez, süslenmez, ama doyurur. Bozkırın, buğdayın ve etin şehri burası.

Şehrin en bilineni etli ekmek. Bir buçuk metreyi bulan o ince uzun hamurun üstüne kıyma serilip taş fırında pişen, katlanıp yenen bu lezzet Konya'nın adeta imzası. Ama işin sırrı sadece hamurda değil, etin kıvamında; ne çok yağlı ne kuru, tam kararında. Yanına ayran, biraz da yeşillik yeter. Fırın işleriyle arası iyi olan bu şehrin pide kültürüyle akrabalığı da hemen fark ediliyor, gerçi etli ekmek pideden daha ince ve daha uzundur.

Fırının ve tencerenin şehri

Konya deyince etli ekmek kadar meşhur bir başka şey daha var: fırın kebabı. Kuzu etinin saatlerce taş fırında, kendi yağıyla ağır ateşte piştiği bu yemek çatalla değil, çoğu zaman elle parçalanacak kadar yumuşak olur. Bir de tirit vardır ki bayat ekmeğin üzerine et suyu ve et konulan, sade ama insanı doyuran bir gelenek. Bunlar gösteriş peşinde koşmayan, tokluğu ve doğruluğu esas alan yemekler.

Konyalı bir dedenin sofrada söylediği şu söz aklımda kalmış: "Bizde yemek az konmaz, misafir aç kalkmaz." Şehrin bütün mutfağı bu cümlenin içine sığıyor aslında.

Çorbadan tatlıya

Konya'da bamya çorbası bir başka; kuruyup ipe dizilen minik bamyalar kışın kaynatılıp o meşhur ekşi-baharatlı çorbaya dönüşür, düğünlerin vazgeçilmezidir. Sıcak bir kaseyle güne başlamak istersen çorba geleneği bu şehirde çok köklü. Tatlı tarafında ise mevlana şekeri, höşmerim ve sac arası gibi lezzetler var; mevlana şekeri özellikle turistlerin kutu kutu götürdüğü bir hediyelik olmuş.

Konya sofrası bana hep bir olgunluk hissi verir. Aceleye gelmez, abartıya kaçmaz, ama önüne konan her tabak insanı gerçekten doyurur ve memnun eder. Hadi Yiyelim şu an Konya'ya teslimat yapmıyor, hizmetimiz İstanbul'la sınırlı; yine de bu şehrin mutfağını tanımak isteyen için mutfaklar sayfası iyi bir başlangıç. Yolun bir gün bu bereketli ovaya düşerse, önce bir etli ekmek söyle, gerisi kendiliğinden gelir.