Kırşehir'de ne yenir?

Neşet Ertaş'ın bozlağı bir yerlerden yükselirken, Kırşehir'in bozkırında ilerleyip şehre varırsanız, sizi hem bir gönül coğrafyası hem de köklü bir esnaf geleneği karşılar. Bu topraklar Ahi Evran'ın, yani Ahilik teşkilatının merkezi; dolayısıyla burada dürüstlük, paylaşım ve emek sadece ticaretin değil, sofranın da ruhunu belirlemiş. Kırşehir mutfağı gösterişsizdir ama arkasında derin bir kültür durur.

Şehrin çevresi, özellikle Kaman ilçesi, cevizle ünlü. Kaman cevizi Türkiye'nin en makbul cevizlerinden sayılır; iri, dolgun ve yağlı. Bu yüzden Kırşehir mutfağında ceviz sıkça karşınıza çıkar: cevizli çörekler, cevizli-haşhaşlı yufkalar, tatlıların içinde ve pestillerde. Bir bölgenin toprağı neyi cömertçe veriyorsa, sofrası da onun etrafında şekillenir; burada o cömert şey cevizdir.

Bozkırın sabırlı mutfağı

Temel malzeme yine bulgur, yufka ve yoğurttur. Sac üzerinde açılan yufkalar günlük ekmeğin yerini tutar; cevizli, haşhaşlı ya da peynirli sarılıp katlanır. Kışa hazırlanan tarhana, kesme çorbaları, bulgur pilavları bu sert iklimin akıllı çözümleridir. Bir kâse sıcak çorba, bozkır ayazında hâlâ en güvenilir dosttur. Kelem dolması ve çeşitli sarmalar da mevsimine göre sofraya girer.

Kırşehir sofrası Ahi geleneğinin sessiz mirasçısıdır; paylaşmayı, komşuya göndermeyi ve emeğin karşılığını vermeyi yemek yemek kadar doğal sayar.

Şehrin en sevilen yemeklerinden biri ise tepside pişen mantısıdır; sini mantısı da denir. Kayseri'nin haşlanan minik mantısından farklı olarak burada mantı önce fırında kızartılır, sonra üstüne sıcak et suyu dökülür. Bu, düğünlerin ve kalabalık davetlerin yemeğidir; tek başına değil, imeceyle yapılır. Sofrada tatlıya sıra geldiğinde ise cevizin başrolde olduğu hamur işleri ve yöresel tatlı çeşitleri devreye girer.

Kırşehir, turistik cazibesiyle değil, sahiciliğiyle sofra kurar. Burada abartılı bir gösteri aramazsınız; bunun yerine cevizin, bulgurun ve emeğin konuştuğu içten bir mutfak bulursunuz. Türkiye'nin yöresel mutfaklarını dolaşırken Kırşehir gibi köklü ama alçakgönüllü şehirleri tanımak, aslında ülkenin yemek ruhunu asıl doğru yerden anlamaktır. Bir bozlak gibi sade, bir Ahi töresi gibi dürüst bir sofradır sizi bekleyen.