Isparta'da ne yenir?

Mayıs sonu Isparta'ya giderseniz, sabahın erken saatinde tarlaların üzerine eğilmiş insanları görürsünüz; gül topluyorlardır. Şehrin havası o günlerde gül kokar. Isparta deyince akla önce güller gelir ama bu göller diyarının sofrası da en az gülleri kadar zengin ve kendine has.

Gül, burada sadece koklanan bir çiçek değil, mutfağın içine girmiş bir malzeme. Gül reçeli, gül şurubu, gül lokumu... Kahvaltıda bir kaşık gül reçeli, ekmeğin üstünde bambaşka bir tat. Bu tatlımsı, çiçeksi lezzet Isparta'yı Türkiye'de tek yapan şeylerden. Zengin kahvaltı sofralarını sevenler için kahvaltı masasında gül reçeli görmek başlı başına keyif.

Asıl yemekler

Isparta'nın bayrak yemeği kabune pilavıdır. Etli, nohutlu, tarçınlı bir pilav; düğünlerin, bayramların, kalabalık sofraların olmazsa olmazı. Bir de ekşili yemekler var; erik ya da koruk suyuyla hafif ekşitilen yaprak sarmaları, sulu yemekler bölgenin damak tadını anlatır. Şiş köfte, banoptu denen tatlı, serinletici içecekler de sofrada yerini alır. Isparta elması da meşhurdur; kışın çıtır çıtır, sulu elmalar bu topraktan.

Isparta mutfağı ne çok baharatlı ne çok yağlı; ölçülü, dengeli, tıpkı göller bölgesinin sakin havası gibi.

Şehrin yeme-içme karakteri gösterişten uzak, ev sofrası odaklı. Lokantadan çok evlerde, bahçelerde, kalabalık aile masalarında yaşar bu mutfak. Kabune pişerken evi saran tarçın ve et kokusu, çoğu Ispartalının çocukluk hafızasında yer etmiştir.

Neden keşfetmeye değer

Isparta'yı özel kılan, çiçekle yemeği aynı sofrada buluşturabilmesi. Gülü tatlıya katan, elmayı gururla sunan, pilavını tarçınla tatlandıran bir şehir. Göller bölgesinin serinliği, sakinliği yemeğe de yansımış; burada acele yok, gösteriş yok, ama incelik çok. Türkiye'nin bu kadar çeşitli sofralarını yan yana keşfetmek isteyenler mutfaklar sayfasından başlayabilir. Isparta'ya yolunuz düşerse gül mevsimini seçin; hem manzara hem sofra en güzel hâlinde olur.