Hatay'da ne yenir?

Antakya'da bir sokaktan geçerken burnunuza aynı anda zahter, nane, kavrulmuş susam ve közlenmiş biber kokusu gelebilir. Hatay öyle bir yer: Akdeniz'in, Arap mutfağının ve asırlık bir şehir kültürünün aynı tencerede kaynadığı bir sofra. Türkiye'nin belki de en zengin, en baharatlı, en "otlu" mutfaklarından biri burada, Asi Nehri'nin kıyısında kurulmuş.

Sabah kahvaltısıyla başlayalım çünkü Hatay kahvaltısı başlı başına bir olay. Sürk denen baharatlı çökelek, zahterli zeytinyağı, cevizli biber, künefe peyniri, kaynamış tereyağı, bal... Masaya öyle bir donanım gelir ki öğlene kadar acıkmazsınız. Bu kahvaltı kültürünü sevenler kahvaltı sofralarının inceliklerine ayrıca bayılır.

Öğlen ve akşam sofrası

Oruk, Hatay'ın içli köftesidir; ince bulgur kabuğun içine baharatlı iç konur, kimi haşlanır kimi kızartılır. Tepsi kebabı, kâğıt kebabı, kaytaz böreği, katıklı ekmek, muhammara... Liste uzar gider. Antakya humusu ayrı bir efsane; sıcak servis edilir, üzerine kimyon, kızgın yağ, bazen pastırma gelir. Bu şehirde et de baharatla, sebzeyle, otla konuşur; hiçbir tabak yalın değildir.

Hatay sofrası konukseverliğin dilidir; buraya "aç geldim" diyen kimse "tok kaldım" demeden kalkamaz.

Ve tabii künefe. Hatay deyince akla ilk gelen tatlı, belki de Türkiye'nin en meşhur sıcak tatlısı. Tel kadayıfın arasına tuzsuz künefe peyniri konur, tepsi ateşte döndürüle döndürüle kızartılır, üzerine şerbet dökülür; kaymak gibi uzayan peyniriyle sıcacık yenir. Tatlı sevenler için Hatay resmen başkent; benzer sıcak tatlı dünyasını tatlı tarafında da keşfedebilirsiniz.

Neden Hatay farklı

Hatay'ın farkı, yüzyıllarca farklı kültürün bir arada yaşamasından geliyor. Arap, Türk, Akdeniz mutfağı burada birbirine karışmış, kimse kimseyi bastırmamış. Zahter gibi bir ot, cevizli biber gibi bir meze, sürk gibi bir peynir başka hiçbir şehirde bu kadar doğal durmaz. Yemek burada sadece karın doyurmak değil; bir sohbet, bir tören, bir aidiyet meselesi. Bir gün Antakya'ya yolunuz düşerse aç gitmeyin demeyeceğim, tam tersi: iyice acıkın, çünkü tadılacak o kadar çok şey var ki.