Esenyurt'ta Akşam Yemeği: İş Çıkışı Karnını Doyurmanın Kolay Yolu

Saat yediyi geçmiş, Doğan Araslı Bulvarı'nda minibüsler birbirine girmiş, ben de dördüncü kat penceresinden aşağıdaki lokantanın buğusuna bakıyorum. Esenyurt'ta akşam böyle çöker işte: önce trafiğin uğultusu, sonra apartman aralarından yükselen soğan-biber kokusu. İş çıkışı bu kadar kalabalık başka bir ilçe var mı, açıkçası emin değilim. Herkes yorgun, herkes acıkmış, kimsenin de eve varıp tencere kaynatacak hâli yok.

Biz buralı olarak şunu öğrendik: buradaki akşam yemeği meselesi aslında bir zamanlama işidir. Saadetdere'de oturan bir arkadaşım vardır, akşam altıdan sonra caddeye adım atmam der, çünkü kaldırımda yürümek bile ayrı bir mücadele. O yüzden çoğumuz artık masaya oturmadan önce telefonu eline alıyor. Sıcak yemek kapıya gelsin, biz de üstümüzü değiştirip rahat bir nefes alalım diye.

Esenyurt'ta ne yenir, saat kaçta ısmarlanır?

Bana kalırsa ilçenin en güzel yanı, damak çeşitliliği. Karadenizlisi, Güneydoğulusu, Egelisi hepsi bu apartmanlarda komşu olmuş; dolayısıyla bir sokakta tandır kokusu alırken öbür sokakta hamsi tavası çıkıyor karşına. Akşamları ev ahalisi kalabalıksa geniş bir tepsi yemek, yalnız yaşayan bir öğrenciyse tek kişilik porsiyon, herkese göre bir şey mutlaka var. Mehterçeşme tarafında çalışan komşum, mesai bitmeden siparişini verir, eve girdiğinde yemek de kapıda hazır olur. Zamanı böyle yönetmek, bu kalabalıkta insanı gerçekten rahatlatıyor.

Esenyurt'ta akşam yemeği lüks değil, tempolu bir günün en huzurlu on dakikasıdır; masaya oturup "oh" demek herkesin hakkı.

Sıcak bir tabak için illa mutfağa girmeniz gerekmiyor artık. Esenyurt yemek siparişi vermek, buradaki hayat temposuna en uygun çözüm; birkaç dokunuşla mahalledeki esnafın yemeğini kapına getiriyor. İşin güzeli, yerel lokantalar da bu sayede görünür oluyor, yani hem sen kazanıyorsun hem sokağın esnafı.

Kararsız kalınca ne yapmalı

Akşam "ne yesek" tartışması her evde kopar, bizimkinde de kopuyor. Böyle anlarda ben genelde işi kolaya kaçırıp bir döner söylerim; hem herkesi memnun eder hem kimseyi küstürmez. Yanına bol soğan, sumak, biraz da ayran mı olur, oh keyfine diyecek yok. İncirtepe'nin yokuşlarını tırmanıp eve geldiğin bir akşam, kapını çalan o sıcak paket kadar iyi gelen az şey vardır. Yorgunluk bir anda dağılıyor, inanın.

Uzun lafın kısası demeyeceğim, çünkü bu ilçede özet olmaz; her akşamın kendine göre bir hikâyesi var. Ama şu kadarını söyleyeyim: karnın acıktıysa ve dışarısı her zamanki gibi tıklım tıklımsa, kendini yormana gerek yok. Otur, telefonu al, gerisini bize bırak. Afiyet olsun şimdiden.