Denizli'de ne yenir?

Denizli deyince çoğu insanın aklına o meşhur horoz gelir, ötüşüyle övünülen. Ama şehrin asıl sesi mutfaktan yükselir; özellikle de bir tandırın kapağı açıldığında çıkan o etin kokusundan. Denizli, Ege'nin kıyısında ama İç Anadolu'ya da komşu bir şehir; sofrası da bu ikisinin ortasında bir yerde, hem zeytinyağını hem tandırı seven bir karaktere sahip.

Şehrin imza yemeği Denizli kebabı, yani tandırda pişen kuzu. Bizim genelde bildiğimiz şiş ya da ızgara kebaptan farklı; burada iş sabırla, düşük ateşte pişen etin kendi yağıyla yumuşacık olmasına dayanır. Kuzu, tandırda saatlerce pişer; öyle bir hale gelir ki eti çatal değdirir değmez kemikten ayrılır. Yanına pilav, biraz yeşillik ve mutlaka o meşhur Denizli ekmeği... Bu ekmek başlı başına bir konu, çünkü Denizli'nin taş fırın ekmeği kalınlığı ve kabuğuyla şehrin gururlarından biri.

Günlük sofra ve hamur işleri

Denizli mutfağı sadece kebapla sınırlı değil. Keşkek burada da düğünlerin, kalabalık günlerin yemeği; buğdayla etin dövülerek birbirine karıştığı o doyurucu klasik. Bazlama, gözleme, çeşitli hamur işleri de günlük sofranın vazgeçilmezleri. Ege'nin otları, zeytinyağlıları ve taze sebzeleri de masaya renk katar. Böyle sıcak hamur işlerini seviyorsan platformdaki pide çeşitleri sana fikir verebilir.

Denizlili sofrayı tandırın etrafında kurar; iyi pişmiş bir kuzu, kalın kabuklu bir ekmek ve sabır varsa, o sofra kendiliğinden şenlenir.

Çal yöresinin bağları da şehrin karakterine ayrı bir katkı sunar; üzümüyle, bağ kültürüyle Denizli'nin batısı bambaşka bir tat dünyasına açılır. Pamukkale'nin beyaz travertenlerini gezdikten sonra bir tandır sofrasına oturmak ise bu şehrin klasik programlarından. Doğa ve yemek burada iç içe geçer.

Tatlı tarafı

Ağır bir tandır ziyafetinin ardından Denizli seni arap kızı tatlısıyla karşılar; irmik ve şuruple yapılan, koyu renkli, kendine has bir yöresel tatlı. Genel olarak tatlı meraklısıysan tatlı çeşitlerine göz atmak keyifli olur. Denizli'nin yemek karakterini özetlemek gerekirse: bir yanda İç Anadolu'nun tandırı ve buğdayı, öbür yanda Ege'nin zeytinyağı ve otları. İki dünyanın buluştuğu bu sofradan hep biraz doymuş, biraz da mutlu kalkarsın. Türkiye'nin başka yörelerini de merak ediyorsan mutfaklar sayfasında gezinmek güzel bir başlangıç; Denizli'yi ise en iyi, bir tandırın kapağı açıldığında tanırsın.