Çekmeköy'de Hafta Sonu Sabahı: Kahvaltının Telaşsız Hâli

Cumartesi sabahı perdeyi araladığımda, Aydınlar tarafındaki ağaçlardan gelen kuş sesleri odayı doldurmuştu ki, aklıma ilk düşen şey kahvaltı oldu. Hafta içi kahvaltı bizde ayaküstü, bir dilim ekmek, bir bardak çay, koşturma. Ama hafta sonu başka. Hafta sonu kahvaltısı Çekmeköy'de neredeyse bir tören gibidir, kimse acele etmez, herkes uzun uzun oturur.

Bizim ilçenin havası bu işe çok uygun doğrusu. Şehrin ortasında olsan pencereyi açtığında egzoz kokusu gelir, burada ise sabah serinliğinde çam kokusu geliyor. Çatalmeşe'ye doğru çıkan komşularım hafta sonu bahçelerinde kahvaltı ederler, ben apartmanda olduğum için balkonda idare ediyorum ama olsun, o sabah güneşi balkona vurunca sofranın tadı bambaşka oluyor.

Serpme mi, Sade mi

Kahvaltıda iki okul var bence. Bir kısım insan serpmeye bayılır; masada yer kalmayana kadar tabak tabak peynir, bal, kaymak, sucuklu yumurta, börek. Diğer kısım ise sadeliği sever; taze ekmek, iyi bir peynir, domates, zeytin, yeter. Ben ikinci gruba daha yakınım aslında ama misafir gelecekse serpmenin şaşaasına da hayır demem. Sabah sabah Çekmeköy yemek siparişi verip sofrayı hazır bulmak da ayrı bir rahatlık, özellikle akşamdan yorgunsan.

Koçullu'da oturan bir dostum der ki: "Kahvaltı acele edilirse kahvaltı olmaz, karın doyurmak olur." Bu lafı her hafta sonu hatırlarım, sofraya oturunca telaşı kapıda bırakırım.

Sıcak bir şeyler olmadan kahvaltı benim için eksik kalıyor açıkçası. Menemen olsun, sahanda yumurta olsun, ya da tepsi böreği; sofrada buğusu tüten bir şey mutlaka bulunmalı. Çocuklar için de sıcak bir kahvaltı siparişi vermek pratik oluyor, hem onlar seviyor hem ben mutfakta saatlerce oyalanmıyorum. Bir de yanında demli çay şart, açık çay kahvaltıyı yarım bırakır bence.

O Uzun Sohbetler

Kahvaltının en güzel yanı yemek değil aslında, masada geçen o uzun sohbet. Çay tazelenir, biri bir anı anlatır, gülüşülür, saat nasıl ilerlemiş fark etmezsin. Hafta boyu herkes bir yöne koşmuş, ancak bu sabahlarda bir araya geliniyor. Soğukpınar tarafındaki akrabalarımız bazen sabah erkenden gelir, sofra öğlene kadar toplanmaz.

Çekmeköy'de yaşamanın en sevdiğim tarafı belki de bu telaşsızlık. Şehrin gürültüsünden yeterince uzaktasın ki, hafta sonu sabahı gerçekten dinlenebiliyorsun. Bir bardak çay, güneş, taze ekmek kokusu ve sevdiklerin. Kahvaltı deyip geçmeyin, bazen bütün haftanın yorgunluğu o sofrada dağılıyor. Ben bu cumartesi yine erken kalktım bile, sofrayı kurmaya başlıyorum.