Çatalca'da Hafta Sonu Kahvaltısı: Sisin İçinden Gelen Koku

Cumartesi sabahı gözümü açtığımda pencereden ova sisi süzülüyordu, tam da Çatalca'nın o meşhur nemli sabahlarından biri. Acele edecek hâlim yoktu. Kahvaltı burada koşturmaca değil, tam tersi; günün tek yavaş saati. Çayı demleyip beklerken bile keyif alıyorsun.

Buralı olarak söyleyeyim, Çatalca'nın toprağı bereketli, köy ürünü bol. Tereyağının rengi bambaşka, balı katıksız, peyniri tuzunda. Bahşayiş taraflarında bir komşunun kapıda sattığı köy yumurtasının sarısını görünce şehirdekilere acırdım hep. Hafta sonu sofrasına bu ürünler girince kahvaltı kendiliğinden şölene dönüyor, elini kolunu sallayarak masaya oturuyorsun.

Serpme mi, Sade mi?

Kalabalık bir sofraysa serpme şart; ortaya beş çeşit peynir, zeytin, bal-kaymak, sahanda yumurta, sıcacık poğaça. Ama bazen sadelik de güzel. İki kişi, bir tabak menemen, taze ekmek, demli çay. Fazlası gerekmiyor. Ne tarz istediğinize göre kahvaltı siparişi menüsünü açıp bakın; serpmeden tek kişiliğe kadar aklınıza geleni buluyorsunuz artık.

İyi bir kahvaltı, saate bakmadan uzayan sohbetle ölçülür. Çay bittikçe tazelenir, masadan kimse kalkmak istemez.

Küçük bir uyarı: hafta sonu sabahları herkesin aklına aynı anda kahvaltı geliyor, o yüzden erken davranmakta fayda var. Sofrayı kurmadan, çay demlenirken siparişi geçmek en akıllıcası. Sıcak poğaça kapıya geldiğinde masanız hazır olsun, aramak zorunda kalmayın.

Sabahın Tembelliğini Bozmadan

Eskiden hafta sonu kahvaltısı için fırına, pazara, bakkala ayrı ayrı gitmek gerekirdi; sabahın erken saatinde bu koşuşturma bütün keyfi kaçırırdı. Şimdi pijamayla, sıcacık evde Çatalca yemek siparişi verip beklemek yetiyor. Kaleiçi gibi merkeze yakın yerlerde sofra çabuk doluyor. Dışarıda sis, içeride demli çayın buğusu; bana kalırsa Çatalca'da hafta sonu kahvaltısının hakkını böyle vermek lazım. Bir de yanına gazete olsa tadından yenmez, ama o kadarını da siz halledin artık.