Çatalca'da Döner ve Dürüm: Bıçağın Sesi Hâlâ Aynı

Öğle vakti bir dönercinin önünden geçerken o bıçağın etle buluşan ince sesini duyunca ayaklarım kendiliğinden yavaşlar. Çatalca'da bu ses hiç değişmedi. Belgrat tarafından merkeze indiğim bir gün, sırf o kokuya kapılıp planımı bozduğumu hatırlıyorum. Aç değildim, oldum.

Döner işi göz işidir biraz. Etin rengine, yağının parlaklığına, ustanın kesişindeki o rahatlığa bakarsın. Buralı olarak söyleyeyim, Çatalca'da esnaf acele etmez; ocağın başında saatlerce durur, dönerini gözünün önünde çevirir. Şehirdeki gibi kalabalık baskısı yok, o yüzden lokma daha bir sabırla hazırlanıyor gibi geliyor bana. Belki de sadece öyle sanıyorum, ama tadı beni haklı çıkarıyor.

Dürüm mü, Ekmek Arası mı?

Bu tartışma bitmez, biliyorum. Ben yolda yiyeceksem dürümden yanayım; lavaşa sarılı, sıkı, dökülmeyen bir dürüm insanı yolda mahcup etmez. Ama sofraya oturacaksam illa porsiyon, yanında pilav, közlenmiş biber, bir bardak da ayran. Kızılcaali'de bir düğün dönüşü koca bir porsiyonu afiyetle silip süpürdüğümüz akşamı unutamam. Ne istediğinize karar veremediyseniz, döner siparişi menüsünü açıp fotoğraflara bakmak bile iştah açar.

İyi döner, süsüyle değil sadeliğiyle belli eder kendini. Et, ekmek, biraz soğan, bir tutam sumak. Fazlası gösteriş.

Bir uyarı da benden: dürümü çok beklemeye gelmez. Sıcakken tazedir, soğuyunca o büyü kaçar. O yüzden Çatalca döner söylerken evdeyseniz, herkes sofrada hazır olsun da tabak gelince beklemesin. Küçük detay ama fark ettiriyor.

Kapıya Sıcak Gelsin Diye

Eskiden döner için mutlaka dükkâna gitmek gerekirdi, paket bile telefonla dert olurdu. Artık öyle değil. Çatalca yemek siparişi yaparken mahalleni seçiyorsun, açık dönercileri bir arada görüyorsun, yorumlara göz atıp kararını veriyorsun. Karacaköy gibi merkeze uzak bir yerdeysen bu iş gerçekten büyük kolaylık; yola çıkmadan sıcak dürümün kapına gelmesi az şey değil. Bir kere alışınca eski usule dönmek zor. İnanın, bu ekmek arasının sıcağını bir kez tadınca vazgeçemiyor insan.