Bursa'da ne yenir?

Uludağ'dan inen soğuk havayı üstünden atmanın en kestirme yolu, Bursa'da sıcak bir bakır tabağın karşısına oturmaktır. Şehir daha ilk lokmada kendini belli eder: tereyağına cömert, yoğurda düşkün, hamura saygılı. Burada yemek acele edilecek bir iş değil; masaya kızgın tereyağı gelirken cızırtıyı dinlemek de sofranın bir parçası sayılır.

Akla ilk gelen elbette İskender. Ama Bursa mutfağını tek bir tabağa sıkıştırmak haksızlık olur, çünkü bu şehrin sofrası şaşırtıcı derecede geniş. İnegöl'e uzanırsan sarımsak katılmayan, dana ve kuzunun harmanlandığı o meşhur köfteyle karşılaşırsın; İnegöl köftesinin bütün numarası aslında sadeliğinde. Mustafakemalpaşa'ya gidersen tuzsuz peynirden yapılan, şerbete yatırılmış küçük dilim tatlıyı denemeden dönme derler, haklıdırlar da. Karacabey ile Mustafakemalpaşa arasında bir yerlerde Mihaliç peynirinin sert, tuzlu tadı seni bekler.

Sokakta ve pazarda Bursa

Şehrin gündelik lezzetleri de en az restoran yemekleri kadar keyifli. Cantık dedikleri, üzeri kıymalı küçük pideleri sabahın köründe fırından sıcak sıcak alıp yürürken yemek Bursalının klasiğidir. Pideli köfte ise ızgara köftenin altına serilen tereyağlı pide parçalarıyla, basit görünüp insanı şaşırtan o yemeklerden. Bu tarz hamur işlerini seviyorsan platformdaki pide çeşitlerine göz atmak da fena fikir değil.

Bursalıya sorarsan, iyi bir öğün bakır tabakta gelir, yanında ayran değil süzme yoğurt olur ve tereyağı masada dökülür; gerisi teferruattır.

Tatlı faslında Uludağ'ın kestanesi devreye girer. Kestane şekeri, sabırla şuruba yatırılan o iri kestanelerin haftalar süren bir emekle tatlıya dönüşmesidir; Bursa'dan hediye alacaksan büyük ihtimalle bir kutu kestane şekeriyle dönersin. Yanına Bursa şeftalisinin yaz kokusunu da eklersen şehrin tatlı tarafını tamamlamış olursun.

Nereden başlamalı

İlk kez gidiyorsan yol basit: öğlen bir İskender, ikindi bir cantık, akşam üstü kestane şekeri. Arada Mustafakemalpaşa tatlısına yer bırakmayı unutma. Bursa'nın yemek karakteri gösterişten çok doyuruculuğa, baharatın keskinliğinden çok tereyağının yumuşaklığına dayanır. Bu yüzden buradan hep biraz ağırlaşmış, biraz da mutlu ayrılırsın. Türkiye'nin başka mutfaklarını da merak ediyorsan mutfaklar sayfasında gezinmek güzel bir başlangıç olur; Bursa'yı ise en iyi yerinde, o bakır tabağın başında tanırsın.