Bilecik'te sofraya oturunca ne yenir?

Söğüt'te bir öğle vakti, çınarın gölgesinde otururken yan masadan gelen kızarmış köfte kokusu insanın aklını başından alıyor. Bilecik böyle bir yer işte; gösterişten uzak, ama tabağı önüne gelince "bunu bir daha ne zaman yerim" dedirten türden. Osmanlı'nın kurulduğu topraklar, Ertuğrul Gazi'nin türbesinin gölgesi, arada bir de mangal dumanı. Şehrin yeme-içme karakteri de tam olarak buna benziyor: köklü, ağırbaşlı, biraz da mütevazı.

Bilecik denince akla ilk gelen elbette köftesi. İnce kıyılmış etin soğanla, baharatla yoğrulup közde pişirildiği Bilecik köftesi, dışı çıtır içi sulu kalsın diye ustaların üstüne titrediği bir iş. Yanında közlenmiş biber, bir tutam soğan, bol maydanoz. Şehirde et kültürü güçlü, o yüzden bir döner ya da ızgara arayanın da yüzü hiç gülmeden kalkmaz masadan. Ama Bilecik'i asıl ayrı bir yere koyan şey peyniri; küf damarlı, olgunlaştırılmış keçi peyniri bu yörenin gerçek imzası.

Tabaktan tabağa Bilecik

Kahvaltıya oturduğunuzda o meşhur peynirin yanında köy tereyağı, taze bazlama ve pekmez sizi bekliyor olur. Bölgede bazlama ve gözleme geleneği güçlü; ıspanaklı, peynirli açmalar sacda pişip önünüze sıcacık gelir. İçime göre Bilecik kahvaltısı, gürültüsüz ama doyurucu bir kahvaltı anlayışının güzel bir örneği. Öğleye doğru sofra köfteye, fırın etine, mevsimindeyse sebze yemeklerine döner.

Bilecik sofrası bağıra çağıra kendini övmez; önce sessizce tabağa koyar, sonra siz farkında olmadan üçüncü dilim ekmeği alırsınız.

Tatlısı ve sonu

Yemeğin ardı tatlısız kapanmaz bu topraklarda. Osmaneli lokumu bölgenin gururu; kıvamı, gülsuyu ve cevizli çeşitleriyle epey ün salmış. Bir de höşmerim ve cırık tatlısı var; peynirle un ve şekerin buluştuğu, kaşık daldırınca tel tel açılan tatlılar. Bir kahve eşliğinde bunlardan birini yemek, Bilecik gününü hakkıyla bitirmek demek. Tatlı sevdalıları için yörenin tatlı kültürü tek başına bir gezi sebebi olabilir.

Şunu dürüstçe söyleyelim: Bilecik'in bu lezzetlerini şu an evinize getiremiyoruz, çünkü Hadi Yiyelim henüz bu şehirde teslimat yapmıyor. Ama yolunuz Söğüt'e, Osmaneli'ye, Bozüyük'e düşerse ne yiyeceğinizi artık biliyorsunuz. Türkiye'nin bunun gibi nice sofrasını daha yakından tanımak isterseniz mutfaklar sayfasına göz atmadan geçmeyin; her ilin kendine göre bir hikayesi, bir köftesi, bir tatlısı var.