Beylikdüzü'nde Tatlı: Yemekten Sonra O Küçük Bahane

Akşam yemeği biter bitmez masada bir sessizlik olur ya, işte tam o an birileri mutlaka 'bir tatlı olsa şimdi' der. Bizim evde bu cümle neredeyse yemeğin bir parçası. Beylikdüzü kalabalık, genç bir semt; tatlıya düşkün insanı çok. Akşam gezmesine gidilen sitelerde bile ilk sorulan şey tatlı oluyor çoğu zaman.

Şerbetli mi, sütlü mü?

Bu ev içi tartışmaların en kadimi. Ben yaz akşamlarında sütlüden yanayım — soğuk bir sütlaç, fırın süt, keşkül... hafif ve serinletici. Ama kışın, hele ağır bir yemekten sonra şerbetli baklava ya da künefe daha çok yakışıyor, itiraf edeyim. Marmara Mahallesi'nde otururken komşularla akşam çayına künefe söylerdik, sıcacık gelirdi, tel tel açılırdı; o keyfi unutamıyorum. Tatlı burada bir bahane aslında, asıl mesele sohbetin uzaması.

Tatlı karnı ayrıdır derler ya, bence bu bir bilimsel gerçek değil ama sosyal bir gerçek — birileri söyleyince herkesin karnında yer açılıyor nedense.

Sipariş verirken künefe gibi sıcak servis edilenlerde en yakın yeri seçmek şart, yoksa o çıtırlık yolda kayboluyor. Tatlı siparişi verirken sütlüleri ise gönül rahatlığıyla ısmarlayabilirsin, onlar yolculuğa daha dayanıklı. Mahallendeki seçenekleri karşılaştırmak istersen Beylikdüzü yemek siparişi sayfasına bakmanı öneririm, tatlı krizine hızlı çözüm orada.

Küçük bir uyarı: tatlıyı yemekle aynı anda söyleme, üstüne gelsin. Hem yemeğin keyfi kaçmaz hem tatlı taze taze gelir. Ben genelde yemek biterken tuşluyorum, çaylar demlenirken kapı çalıyor, zamanlama tam oturuyor. Beylikdüzü'nün akşamları uzun; sahilin serinliğinde bir dilim tatlıyla oturmak, bu semtte yaşamanın küçük ama gerçek keyiflerinden biri. Fazla kaçırma yeter, o kadar.