Beşiktaş'ta Tatlı Krizi: Akşamın Tatlı Sonu

Yemek bitti, sofra toplandı, çay demlendi; ama içine bir yere bir şey oturmadıysa o eksiklik bellidir. Tatlı krizi derler buna, biz Beşiktaşlılar iyi biliriz. Çarşıda gece geç saatlerde bile ışığı yanan tatlıcılar boşuna değil; bu semtte tatlı, günün resmi kapanış töreni gibidir. Akşam ne kadar iyi geçerse geçsin, sonunda küçük bir tatlı olmadan tam bitmiş sayılmaz.

Şerbetli mi, sütlü mü?

İşte tüm mesele burada düğümlenir. Ağır bir yemekten sonra bana kalırsa sütlü tatlı daha nazik gelir; fırın sütlacın üstü kızarmış, kaşık batınca hafif direnen o kıvam, tarifsizdir. Ama günün yorgunluğunu asıl atmak istiyorsan bir dilim baklava ya da tel tel künefe daha iddialı bir kapanış olur. Nisbetiye, Akat gibi yukarı taraflarda gece tatlı bulmak için dışarı çıkmak zahmet; onun yerine Beşiktaş yemek siparişi ile tatlıyı kapıya getirtmek çok daha huzurlu bir seçenek.

Tatlı, akşamın son cümlesidir; kötü kurulursa bütün paragrafı gölgeler, iyi kurulursa herkesin aklında kalır.

Ben genelde masadaki kalabalığa göre karar veririm. İki kişiysek bir künefe ortadan gider; kalabalıksak birkaç çeşit söyleyip herkes birbirinin tabağından çalar, en tatlısı da odur zaten. Canın belli bir şeyi çekmişse hiç uzatma, doğrudan bir tatlı siparişi ver, üstüne sade bir kahve, akşam tam olması gerektiği gibi bitsin.

Son bir uyarı, tecrübeyle sabit: şerbetli tatlıyı çok bekletme, sıcak gelirse sıcakken ye; künefe soğuyunca o çıtırlığını kaybeder, hevesini kırar. Sütlüyü ise tam tersi, biraz soğusun, buzdolabında birkaç dakika dinlensin isterim. Beşiktaş'ta akşam denize karşı bir tatlı, üstüne çarşının uğultusu; kulağa basit geliyor ama inanın, insanın en çok özlediği anlar bunlar oluyor.