Beşiktaş'ta Akşam Yemeği: Bu Akşam Ne Yesek Derken

Vapurdan inip çarşıya doğru yürürken akşamüstü kalabalığı hep aynıdır burada; kartal heykelinin dibinde biri birini bekler, biri simit yer, biri de telefonuna bakıp "sen nerdesin ya" der. Beşiktaş'ın akşamı erken kurulur. İş çıkışı Levent'ten aşağı inen kalabalık bir yandan, çarşının kendi ahalisi bir yandan... Herkes aynı soruyu sorar aslında: bu akşam ne yesek?

Biz buralı olarak söyleyeyim, Beşiktaş'ta akşam yemeği zengin bir mevzudur. Balıkçısı ayrı, ocakbaşısı ayrı, köftecisi ayrı. Ama iş eve geldiyse, dışarıda da yağmur çiseliyorsa, o kalabalığa karışmak yerine Beşiktaş yemek siparişi vermek çoğu zaman en akıllıcası oluyor. Hele Nisbetiye tarafında oturuyorsan, park yeri derdi tek başına bir akşam yemeği kaçırtır insana.

Ne söylesek de pişman olmasak?

Akşam yemeğinde damak herkeste başka çalar. Kimi hafif gitmek ister, bir çorba bir salata der geçer; kimi de günün yorgunluğunu doyurucu bir tabakla atmak ister. İkinci gruptaysan gözün kapalı bir döner söyle, üstüne ayran, mesele biter. Ben genelde ikisinin arasında bir yol bulurum: bir ana yemek, yanına bol yeşillik, sonunda da küçücük bir tatlı. Fazla mühendislik yapmadan yani.

Beşiktaş'ta akşam yemeği seçmek biraz maç dizilişi gibidir; forvet güçlü olsun ama savunmayı da unutma, yoksa gece yarısı buzdolabının önünde bulursun kendini.

Bir de şu var: sipariş verirken teslimat süresine dikkat et. Çarşı içi trafiği akşam altıdan sonra kilitlenir, Barbaros'a doğru hiç sorma. Erken karar veren rahat eder. Menüyü açıp on dakika kararsız beklemek yerine, canının çektiği ilk şeye güven bence, genelde doğru çıkar. O yüzden çok düşünme. Aç menüyü, canın ne istiyorsa ona bas.

Afiyet olsun şimdiden. Beşiktaş akşamı zaten kendi başına bir hikaye; martı sesi, iskele lambaları, o hafif tuzlu rüzgar. Üstüne sıcak bir tabak koyunca tamamlanıyor işte. Ben genelde ışıkları kısar, camı biraz aralar, ilk lokmayı öyle atarım. Deneyin, buranın havası tabağa da siniyor.