Bayrampaşa'da Tatlı Krizi: Şerbetli mi Sütlü mü?

Yemekten sonra Bayrampaşa'da o tanıdık cümle mutlaka masaya düşer: "Tatlı bir şeyler olsa şimdi." İsmet Paşa'da akşam gezmesine çıkanların yarısı aslında tatlı peşindedir, kabul etsek de etmesek de. Buralı olarak biliyorum ki bizim buralarda sofra, tatlı gelmeden bitmiş sayılmaz.

Şerbetli mi, sütlü mü?

İşte asıl kavga burada başlar. Bir tarafta baklavası, künefesiyle şerbetli takım; öbür tarafta sütlaç, kazandibi, magnolia sevenler. Ağır bir yemekten sonra hafif bir sütlü tatlı iyi gider derim ben, ama künefenin sıcak sıcak geldiği anı da kimse geri çeviremez. Kocatepe'de akşamüstü fırınların önünden geçerken o koku insanı durdurur; irade meselesi resmen.

Tatlı bizde sadece yemek sonrası değil; misafir gelince, bir müjde alınca, hatta canın öylesine sıkılınca bile bahanedir. Bayrampaşa kalabalık, komşuluğun hâlâ yaşadığı bir yer; kapı çalınır, "hoş geldin" denir, önüne bir tabak tatlı konur. Bu yüzden evde her ihtimale karşı tatlıya yer ayırmak lazım derim.

Komşumuz Fatma teyze derdi ki: "Tatlı yiyelim, tatlı konuşalım." Sofrada araları bozuk iki kişiyi bir tabak tatlının barıştırdığına çok şahit oldum.

Güzel tarafı, tatlı krizi geldiğinde dışarı çıkıp sıra beklemene gerek yok. Künefen sıcacık, sütlacın buz gibi, baklavan taze... Nasıl istersen öyle gelsin. Akşamın o "canım tatlı çekti" anında bir tatlı siparişi vermek yeter de artar. Mahallede kimin şerbeti kıvamında, kimin sütlü tatlısı gerçekten ev yapımı gibi, hepsini Bayrampaşa yemek siparişi sayfasında görebilirsin. Diyet yarın başlar, bu akşam tatlı senin.