Bayrampaşa'da Hafta Sonu Kahvaltısı: Keyfine Bak

Cumartesi sabahı Bayrampaşa'da bir başka ağır akar; hafta boyu erkenci olan sokaklar geç uyanır, simitçinin sesi bile daha dingindir. Vatan Mahallesi'nde perdeler öğlene kadar kapalı kalır çoğu evde. Ama bir kere uyanınca da iş kahvaltıya biner. Biz buralı olarak hafta sonu kahvaltısını ciddiye alırız, şaka değil.

Serpme mi, sıcak bir şeyler mi?

Herkesin kafasında bir kahvaltı tablosu var. Kimi bal-kaymak, sucuklu yumurta, peynir çeşitleri istiyor; kimi de sıcacık bir börek, yanında demli çayla yetiniyor. Kocatepe'nin o dik yokuşunu tırmanıp fırın aramak yerine sofrayı olduğu gibi kapına çağırmak... İşte hafta sonunun asıl lüksü bu. Üstelik misafir geldiyse telaşa gerek yok, masayı zenginleştirmek bir dokunuş meselesi.

Hafta içi herkes koşarken kahvaltı çoğu zaman ayaküstü bir simit-çayla geçiştirilir. Ama cumartesi-pazar iş değişir. Sofrada oturma, sohbet etme, ikinci çayı yudumlama vakti gelir. Kalabalık bir ailen varsa ya da misafir bekliyorsan, o sofrayı tek başına hazırlamak da hayli yorucu; bunu bilmeyen yok.

Anneannem derdi ki: "Kahvaltı gün doğmadan değil, keyif doğunca yenir." Hafta sonları ona hak veriyorum; acele yok, sofra kurulur, çay demlenir, sohbet uzar.

Sıcak börekten menemene, zeytininden reçeline uzanan bir sofrayı hazır bulmak paha biçilmez. Yataktan sofraya, arada fırın kuyruğu yok. Canın çektiği o zengin sabah için kahvaltı siparişi vermek yeter; gerisi çayı demlemek sana kalıyor. Mahallede kimin serpmesi doyurucu, kimin böreği taze, hepsini Bayrampaşa yemek siparişi sayfasında bir arada görebilirsin. Bir de şunu söyleyeyim: hafta sonu kahvaltısı acele edilmez, keyfine bak.