Başakşehir'de tatlı kaçamağı: yemekten sonra o küçük mutluluk

Akşam yemeği biter, sofra toplanır ama içimde hep o küçük boşluk kalır; bir şey eksiktir. Tatlı. Başakşehir'de akşamları o tatlı krizi bende saat dokuz gibi vurur, eminim yalnız değilim. Biz buralı olarak biliriz ki bir dilim tatlı olmadan gün tam kapanmaz.

Şerbetli mi sütlü mü, ezeli mesele

Ailede kavga çıkaran konu tam da budur bizde. Ben künefeden, baklavadan yanayım; sıcak gelsin, kaymağı yanında olsun, gerisi teferruat. Eşim sütlü tarafın kararlı savunucusu, sütlaç ya da kazandibi olmadan tatlı saymıyor. Doğrusu ikisinin de yeri ayrı. Modern, hareketli bir ilçede yaşıyoruz; Başak ya da Altınşehir tarafında akşam gezintisinden dönerken bir Başakşehir yemek siparişi ile bu tartışmayı kökten çözmek de var, ikisini birden söyleyip mesele kapanır.

Tatlıda sıcak-soğuk dengesi her şeydir. Künefe sıcak gelmeli, dondurması yanında ayrı; sütlü tatlı ise buz gibi. Siparişte bu notu düşmek işe yarıyor.

Misafir geleceği tutmuş bir akşam, aceleyle mutfağa girmektense hazır ve düzgün bir tatlı siparişi beni kaç kez kurtardı, saymıyorum. Kalabalık bir sofraysa çeşit karışık alın derim; herkes kendi tarafını seçsin, sofrada minik bir tatlı barışı kurulsun. Çocuklar için sade bir profiterol ya da dondurma da her zaman iş görür, garantisi bende.

Ufak bir uyarı: hafta sonu akşamları tatlıcılarda yoğunluk oluyor, o yüzden canınız çektiği an sipariş verin, "birazdan" derken saat ilerliyor. Ben genelde yemeği söylerken tatlıyı da birlikte hallederim, iki kere beklemek yok. Sonrası çay, bir dilim tatlı, huzur. Afiyet olsun.