Vapur Kaçtıysa Bile Adalar'da Akşam Yemeği Derdi Yok

Akşamüstü iskeleye indiğimde martıların sesiyle beraber mangal kokusu geliyordu, hep öyleydi burada. Ama bir de gün batıp da son vapur kalktıktan sonraki sessizlik var ki, onu bir tek adalı bilir. İşte tam o saatte insanın canı sıcak bir tabak yemek çeker de mutfağa girecek hali kalmaz. Bense yıllardır bu adada oturan biri olarak söyleyeyim: eskiden o saatte akşam yemeği bulmak neredeyse imkansızdı.

Ada Akşamları Neden Başka

Adalar'ın kendine has bir ritmi var. Yazın Büyükada'nın çarşısı tıklım tıklım, ama Nizam tarafına doğru yürüdükçe o kalabalık eriyip gidiyor. Kışın ise ada bambaşka bir yer; sokaklar boşalıyor, akşam altıdan sonra ortalıkta kimseler kalmıyor. Böyle zamanlarda dışarı çıkıp yer aramak yerine, evde otururken telefondan sipariş vermek çok daha akıllıca. Motorlu araç az olduğu için siparişler çoğu zaman bisikletle ya da elektrikli araçla geliyor, bu da bana kalırsa işin en sevimli tarafı.

Buralı olarak bir tavsiye: siparişini akşam yemeğinden yarım saat önce ver, çünkü ada mesafeleri kısa görünür ama yokuşlar yanıltıcıdır.

Ne yesem diye düşünürken çoğu zaman sıcak bir ana yemekte karar kılıyorum. Bazen ızgara, bazen etli bir tabak. Doğrusu üşendiğim akşamlar dönerden şaşmıyorum; hem doyurucu hem hızlı. Canınız çekerse döner tarafına bir göz atın, ada akşamına fazlasıyla yakışır. Yanına ayran, üstüne biraz da acı, tamamdır.

Heybeliada ya da Burgazada tarafında oturanlar için de durum farklı değil; artık her mahalleye ulaşan bir düzen kuruldu. Yani sadece çarşı merkezinde değil, ara sokaktaki köşe evde de aynı rahatlıkla sipariş verebiliyorsun. Bunu ilk denediğimde açıkçası şaşırmıştım, çünkü ada deyince insanın aklına hep 'buraya kimse gelmez' fikri gelir. Meğer gelirmiş.

Kısacası, vapuru kaçırdıysan üzülme. Perdeyi çek, ışığı kıs, denizin sesini dinle ve Adalar yemek siparişi sayfasından canının çektiğini seç. Yemek sana gelene kadar sen de bir kahve tazele, keyfine bak. Ada akşamı zaten yavaş akar; acele etmene gerek yok. Ben genelde balkona çıkıp beklerim, çamların arasından geçen rüzgar bu bekleyişi bir güzel yapar. Afiyet olsun şimdiden.