Büyükçekmece'de Çorba: Soğuk Akşamların Sıcak Dostu

Göl tarafından esen kış rüzgârı akşamüstü kemiklere işlemeye başladığında, aklıma tek bir şey geliyor: buğusu tüten bir kâse çorba. Büyükçekmece'de kışlar rüzgârlıdır, deniz ve göl arasında kaldığımız için nem de bir başka sarar insanı. Böyle akşamlarda dışarı çıkmak eziyet; palto, atkı, derken üşenirsin. Ben de kapıyı açmadan, sıcacık evimde çorbanın gelmesini beklemeyi yeğliyorum artık.

Çorba benim için sadece yemeğin başlangıcı değil, bazen tek başına bir teselli. Grip gibi olduğum, boğazımın kaşındığı akşamlarda bir tas mercimek ya da sıcacık bir tavuk suyu her şeye bedel. Ekinoba tarafında oturan annem hâlâ arar, "çorbanı içtin mi" diye; buralı analar çorbanın şifasına inanır, haksız da sayılmazlar. İçine bol limon, pul biber... o ilk yudumda insanın içi ısınır.

Hangi çorba, hangi akşama?

Yorgun ve keyifsizsem mercimek çorbası ilk tercihim; sade, doyurucu, hiç yanıltmaz. Biraz daha kendime iyi bakmak istiyorsam işkembe ya da paça tarafına geçiyorum, ağır ama sağlam. Türkoba'daki bir komşum kışın ezogelin çorbasına sadıktır, "hem hafif hem doyurucu" der, ben de bazen ona uyuyorum. Yayla çorbası da soğuk akşamları güzel karşılar, nane yağı damlatınca kokusu bütün eve yayılır.

Kışın bir kâse sıcak çorba, en pahalı ilaçtan iyidir derler buralarda. Ben de her geçen kış bu söze biraz daha hak veriyorum.

Sipariş verirken en çok dikkat ettiğim şey sıcaklık; çorba ılırsa bütün büyüsü kaçar. O yüzden teslimatın hızlı olduğu erken saatleri kolluyorum, akşam dokuzu geçirmiyorum genelde. Yanına limon ve kâsenin kenarına biraz taze ekmek istemeyi de unutmuyorum, çorba ekmeksiz yarım kalır. Acı sevenler pul biberi ayrı istesin, sofrada kendi ayarlasın; hazır gelenin dozu bazen şaşırtıyor.

Sıcacık bir kâse yolda

Üşüdüğünüz o akşamlarda çorba siparişi sayfasından mahalledeki açık yerleri görüp çeşitleri karşılaştırabilir, canınızın çektiğini birkaç dokunuşla söyleyebilirsiniz. Çorbanın ardından sofrayı büyütmek, yanına bir ana yemek eklemek isterseniz Büyükçekmece yemek siparişi tarafına geçmeniz yeterli. Ben kışın çoğu akşam önce çorbayı söylüyor, üşümem geçsin diye kapıda beklemeye başlıyorum bile.

Kısacası burada kış, çorbayla daha yumuşak geçiyor. Dışarıda rüzgâr uğuldarken içeride buğusu tüten bir kâsenin başına oturmak, o ilk sıcak yudumla omuzların gevşemesi... Büyükçekmece'nin soğuk akşamlarını katlanılır kılan şey işte tam da bu küçük ritüel. Üşümeyin, sıcak kalın, afiyet olsun.